Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Antyreprezentacjonizm i realizm teorii Twardowskiego

Zresumujmy na zakończenie wyniki argumentacji za różnością treści i przedmiotu przedstawienia. Zdaniem Twardowskiego, zarówno przedstawienia jak i sądy odnoszą się do przedmiotów, niezależnych od naszego myślenia. Właściwym przedmiotem przedstawienia jest nie obraz umysłowy, lecz sam przedmiot. Twardowski nie ogranicza zakresu poznania do wąskiego kręgu tworów umysłowych, lecz twierdzi, że możemy myśleć także o tym, co istnieje poza umysłem. Aby myśleć o tym, co wobec umysłu transcendentne, potrzebny jest nam środek, za pomocą którego moglibyśmy o nim myśleć, medium, poprzez które umysł zwracałby się ku przedmiotom. Teoria Twardowskiego stwierdzając potrzebę owego medium posiada charakter antyreprezentacjonistyczny, w przeciwieństwie do teorii raprezentacjonistycznych, które uważają przedmiot przedstawienia za coś wtórnego wobec przedstawienia immanentnego: jeśli zaś wprowadzają przedmiot transcendentny, to tylko wskutek tego, że zwolennicy tych teorii zapominają, iż na podstawie przyjętych założeń nie powinni byli tego czynić. Według teorii Twardowskiego myślimy o przedmiotach transcendentnych za pomocą immanentnych treści. Gdy sobie coś przedstawiamy, mamy przed oczyma podwójny przedmiot: gdy przedstawiamy sobie np. konia, widzimy konia i jego obraz umysłowy (przedmiot pierwotny i wtórny). Zdajemy sobie sprawę, że nie byłoby rzeczą łatwą obronić tezę, że istotnie widzimy coś podwójnego, choć na pewno, zdaniem Twardowskiego, widzimy przedmiot, a nie tylko jego umysłowe odwzorowanie, Twardowskiego radykalne odróżnienie aktu „treści” i przedmiotu przedstawień implikuje także realizm. Realizmem filozoficznym określamy tu zespół przekonań, które sformułował Russell pisząc o Meinongu w r. 19042i. Wydaje się, że twierdzenia dotyczące teorii Meinonga, zachowują ważność również w stosunku do epistemologii Twardowskiego. Pierwsza teza Russella głosi, że każde przedstawienie i przeświadczenie musi posiadać przedmiot różny od siebie samego: przedmiot ten jest bytem pozaumysło- wym. Druga z tych, które warto tu przytoczyć – że przedmiot myśli, nawet jeśli nie istnieje, jest przedmiotem. Tezy te uznałby – jak się wydaje – również Twardowski, pierwszą na podstawie argumentu za różnością treści i przedmiotu przedstawienia, drugą – na podstawie przekonania, że nie istnieją przedstawienia bezprzedmiotowe.

Antyreprezentacjonizm i realizm teorii Twardowskiego jest konsekwencją jego rozumienia teorii aktów psychicznych. W przeciwieństwie do reprezenta- cjonistów głosi Twardowski możliwość poznania przedmiotów samych, w przeciwieństwie do idealistów epi- stemologicznych – tezę o różności przedmiotu przedstawienia od treści, za pomocą których przedmiot jest przedstawiony.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.