Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Cechy umysłowości dziecka – dalszy opis

Pojęcie stałości wytwarza się stopniowo. Istnieje stadium przejściowe, w którym dziecko uwzględnia już równocześnie dwa aspekty sytuacji, ale nie czyni tego konsekwentnie we wszystkich próbach. Sposoby wyjaśniania i uzasadniania przez nie sądów są wówczas także chwiejne. W zasadzie można wyróżnić trzy rodzaje argumentów, wskazujących na rozumienie niezmienności. Dzieci bądź to powołują się na tożsamość kulek (nic nic dodano ani nie ujęto to jest to samo ciasto, tylko je rozwałkowano), bądź też podają argumenty świadczące o odwracalności ich myślenia, a ta cecha, jak pamiętamy, stanowi kryterium poziomu operacyjnego. Dziecko potrafi więc wrócić do wyjściowego punktu czynności, twierdząc po prostu, że przedtem też była kulka lub z tego można z powrotem zrobić kulkę (odwracalność prosta) albo kompensuje jeden aspekt lub wymiar — innym, mówiąc, że kiełbaska jest dłuższa, ale węższa (odwracalność przez wzajemność). Ten ostatni argument świadczy o umiejętności koordynowania przez dziecko związków między cechami przedmiotu. Pojawia się ona u 30% dzieci 7-letnich, natomiast prosta odwracalność występuje częściej — u 57% dzieci w tym samym wieku.

A zatem powyżej 6 r.ż. czynności umysłowe dziecka organizują się już, zdaniem Piageta, w określone struktury logiczne. Dziecko zaczyna pojmować, że spostrzegany przez nie układ elementów sytuacji jest wynikiem zachodzących poprzednio zmian i czynności, co pozwala mu przewidywać bardziej trafnie skutki własnych czynności i dalsze zmiany sytuacji. Potrafi też pod koniec wieku przedszkolnego składać, odwracać i łączyć te sanie elementy w obrębie jakiejś całości konkretnie danej, ujmować ten sam materiał z różnych punktów widzenia, przechodzi zatem do podokresu operacji konkretnych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.