Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Chodorkoff i jego badania

Chodorkoff (1954) przeprowadził badanie, w którym poszukiwano związku między pomiarem obronności a postawami wobec samego siebie i oceną osobowości, dokonaną przez zewnętrznych obserwatorów. Uzyskał on samoopisy 30 studentów, którzy proszeni byli o posortowanie 125 twierdzeń na 13 kategorii, od najmniej pasujących do nich do najlepiej ich charakteryzujących. Czterech sędziów mających dostęp do danych biograficznych, protokołów i podsumowań wyników Testu Rorschacha, wyników Testu Skojarzeń Słownych i protokołów Testu Apercepcji Tematycznej (TAT) wykonywało dla każdej osoby sortowanie przy użyciu tych samych 125 twierdzeń. Pomiar obronności percepcyjnej polegał na wyświetlaniu słów zagrażających i neutralnych. Rozpoczynano od podprogowego czasu wyświetlania i stopniowo przedłużano czas projekcji do momentu, w którym osoba badana była w stanie rozpoznać wszystkie słowa. Miarą obronności percepcyjnej była różnica między obliczonym progiem rozpoznawania słów neutralnych a progiem rozpoznawania słów zagrażających.

Chodorkoff zamierzał zweryfikować następujące hipotezy: 1) im większa jest zgodność między samoopisem danej osoby a jej opisem dokonanym przez innych, w tym mniejszym stopniu będzie ona przejawiać obronność percepcyjną: 2) im większa jest zgodność między samoopisem danej osoby a oceną dokonaną przez sędziów, tym bardziej adekwatne jest jej przystosowanie osobiste: 3) im bardziej adekwatne jest przystosowanie osobiste danej osoby, w tym mniejszym stopniu przejawia ona obronność percepcyjną. Zastosowano dwie miary przystosowania: skalę kontrolną dla Testu Rorschacha (Munroe Inspection Rorschach check list) i oceny dokonane przez sędziów na 11 skalach przystosowania.

Wyniki badania potwierdziły wszystkie hipotezy. Im większa jest zgodność między samoopisem a opisem dokonanym przez innych, tym mniejsza jest obronność percepcyjną i tym lepsze osobiste przystosowane. Osoby lepiej przystosowane przejawiają także w mniejszym stopniu obronność percepcyjną.

Badanie to wskazuje, iż obronność jest zmienną odgrywającą dużą rolę w sądach, jakie ludzie mają o sobie samych. Wskazuje ono także, że samoopisy nie dają takiego samego obrazu osobowości jednostki, jak oceny dokonane przez sędziów.

Inną zmienną, która wpływa na samoopisy, jest aprobata społeczna (Milgram i Helper, 1961). Cechy, które uważa się za aprobowane czy pożądane, badani określają jako bardziej charakterystyczne dla nich niż cechy uważane za niepożądane. Zmienna aprobaty społecznej wpływa na rozbieżność między ocenami dla „ja idealnego” i „ja realnego”. Na przykład w badaniu nad osobami napastującymi dzieci Frisbie, Vanasek i Dingman (1967) stwierdzili, iż te cechy, które miały charakter oceniający, były rangowane na podobnych pozycjach w sortowaniu dla „ja realnego” i „ja idealnego”, natomiast pod względem cech nie oceniających, o czysto opisowym charakterze wystąpiła znaczna rozbieżność między obrazem „ja realnego” i „ja idealnego”.

Obszerny i krytyczny przegląd badań nad realnym i idealnym obrazem ja, w których stosowano technikę O-sort, znaleźć można u Wylie (1974, s. 128-149).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.