Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Der Gießen Test – dalszy opis

Przez koncentrację na cechach zewnętrznych i wewnętrznych zbierane są informacje o cechach, jakimi osoba badana opisuje siebie oraz swoją(ego) współmałżonkę(a). W 40 twierdzeniach wyodrębniono 6 skal:

– 1. DO – DOMINACJA – ULEGŁOŚĆ. Po jednej stronie skali rysuje się tendencja do odreagowywania konfliktów w sposób impulsywny na zdominowanych partnerach (agresywność, impulsywność, upór, roszczenie do panowania), natomiast po przeciwnej stronie ujawnia się tendencja do unikania konfliktów przez pomniejszanie siebie (uległość, chęć dostosowania siebie, cierpliwość, niezdolność do agresji, skłonność do podporządkowywania siebie).

– 2. OD – OTWARTOŚĆ – NIEDOSTĘPNOŚĆ. Ujmowana jest tu jakość przeżywania i zachowania się podczas kontaktów z ludźmi. Po jednej stronie ujawniają się postawy otwarcia na środowisko zewnętrzne, poczucie bezpieczeństwa w relacjach z otoczeniem, otwarcie również na własne uczucia (ufny, ujawniający uczucia miłości, dający z siebie wiele, otwiera się z łatwością, jest bliski dla innych, ma silne uczucia miłości). Natomiast po stronie przeciwnej cechy ujawniające lęk i izolację przed otoczeniem, które traktowane jest jako nieprzyjazne (powściągliwość w ujawnianiu uczuć i potrzeb dotyczących sfery emocji, niedostępność dla innych, nieufność, mała zdolność do przeżywania miłości).

– 3. KO – KONTROLA SIEBIE (SŁABA – NADMIERNA). Po jednej stronie znajdują się cechy ujawniające słabą kontrolę „charakteru popędowego”, uwzględniające zachowania ukierunkowane na partnera (niedbały, wygodny, niezdolny do posługiwania się pieniędzmi, raczej zmyślający, zmienny). Po stronie przeciwnej otrzymane wyniki wskazują na cechy osób silnie kontrolujących swoje zachowanie ukierunkowane na partnera (punktualność, umiłowanie prawdy, dbałość o porządek, umiejętność wykorzystania pieniędzy, osoba taka jest wymagająca od siebie, łatwo się na czymś skupia, trudno jej być beztroską).

– 4. NP – NASTRÓJ PODSTAWOWY (HYPOMANIAKALNY – DEPRESYJNY). Jedna strona skali wyraźnie wskazuje na manifestującą się pewność siebie związaną z silnym systemem ego (niezależność uczuć od warunków zewnętrznych, nie zamartwia się swoimi problemami, gniew rozładowuje, nie tłumi, jest śmiały, nielękliwy, nie jest przygnębiony, rzadko się obwinia).

Przeciwna strona wskazuje na manifestujący się brak pewność siebie związany ze stanem depresyjnym (często przygnębiony, zalękniony, pełen obaw, bardzo samokrytyczny, tłumiący gniew w sobie, raczej zależny).

– 5. RS – REZONANS SPOŁECZNY (NEGATYWNY – POZYTYWNY). Jedna strona wskazuje na osoby, które w relacjach społecznych, w interakcji ze środowiskiem osiągają gratyfikacje (doceniany w pracy, łatwo pozyskujący innych, uchodzący za wartościowego, dbający o swój wygląd, skutecznie dążący do celów, interesujący dla innych), Przeciwna strona wskazuje na osoby, które w relacjach społecznych, w inter-akcjach doznają frustracji (uważają się za niepopularnych, pogardzanych, nieatrakcyjnych, są krytykowani w pracy, są niezdolni do „postawienia na swoim”, nie interesują się własnym wyglądem zewnętrznym).

– 6. MS – MOŻLIWOŚCI SPOŁECZNE (DUŻE – NIEUDOLNE). Jedna strona wskazuje na bogactwo pomysłów, aktywne współzawodnictwo, wiarę w siebie (towarzyski, lubiący prześcigać innych, łatwo podtrzymujący kontakty, posiadający bogatą wyobraźnię, oferujący wiele w miłości, nie peszą go osoby płci przeciwnej).

Przeciwna strona to cechy przeciwne – mało towarzyski, powściągliwy w kontaktych heteroseksualnych, mało zdolny do poświęceń, stroniący od rywalizacji, o ubogiej wyobraźni, mało zdolny do tworzenia trwałych związków.

Głównym celem testu jest zebranie informacji o tym, jak osoba badana opisuje siebie (self-image) oraz inną osobę (other-image), koncentrując się na cechach wewnętrznych i zewnętrznych. W badaniu dokonuje się wzajemne wartościowanie (samooceny) przez małżonków. Jako że ocena siebie jest bliższa prawdy niż ocena dokonana przez osobę drugą (Januszewski 1988 s. 253 i nn.), istotnym jest stwierdzenie, czy występuje ona w kierunku negatywnym (negatywna konotacja), czy pozytywnym (pozytywna konotacja). Przykładowo, ocena przez małżonka dużo niższych możliwości społecznych u żony niż samoocena żony w tej samej sferze jest negatywną konotacją: żona uważa się za osobę aktywną, wierzącą w siebie, oferującą dużo w miłości, mąż natomiast jest zdania przeciwnego.

Wielkość i kierunek projekcji wskazuje na sfery konfliktów będących wynikiem wpływu sytuacji chorobowej, ale mogących się ukonstytuować jako relacje względnie trwałe jeszcze przed chorobą dziecka.

Najmocniejsze projekcje mogą stanowić koncentrację bezpośrednich sfer konfliktu. Jako istotne diagnostycznie przyjmowane będą projekcje negatywne, których wartość przekracza dwa odchylenia standardowe dla polskiej populacji. Średnie wyniki i średnia wartość odchylenia standardowego dla polskiej populacji, na podstawie których zostały przyjęte kryteria odchyleń standardowych dla badanych rodzin, przedstawione są w aneksie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.