Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Dynamika czasu w toku całej pracy

Co można stwierdzić analizując wykresy pierwszej serii? Charakterystycznym momentem okazuje się czas przypadający na wykonanie każdego detalu. Czas absolutny u Wasyla jest dłuższy. Największa wartość wynosi 670 sek., podczas gdy najniższa dochodzi tylko do 180 sek. Największa liczba punktów przypada na interwały między 330 – 180 sek. U Witalisa górna granica ma wartość 480 sek., dolna 160 sek. Optymalny interwał – od 220 do 160 sek. Wyrazisty rozkład punktów u Wasyla świadczy o nierównomierności jego pracy, podczas gdy u Witalisa przy bardziej powolnym wdrażaniu się do pracy daje się zauważyć określona tendencja do stereotypowości.

Istotne znaczenie ma dynamika czasu w toku całej pracy. „Ruchliwy” Wasyl już przy 3 detalu osiąga poziom swojego optymalnego interwału, po czym utrzymuje się na względnie tym samym poziomie do 20 detalu, od którego poczynając daje się zauważyć wyraźny spadek tempa pracy, wzrost czasu. Rzeczywiście efektywnie pracuje on tylko przez % swojego czasu. Witalis pracuje bardziej równo, osiąga optymalny interwał przy 6 detalu i stopniowo obniża czas aż do 15 detalu. Dalej pracuje równo, prawie na jednym poziomie aż do 27 detalu, przy którym daje się zaobserwować niewielkie obniżenie tempa pracy i wzrost czasu. Jest to jednak obniżenie nieznaczne, dlatego można nawet stwierdzić, że Witalis nie wyczerpał jeszcze swojego „zapasu wytrzymałości’ ’.

Można zaobserwować określoną, funkcjonalną zależność między kolejnym numerem detalu, odzwierciedlającym liczbą już wykonanych detali, i czasem pracy maszyny. Zależność tę wyraża parabola drugiego rzędu zgodnie z wzorem: y = a + bx 4- + cx2. Tą parabolą można się posłużyć dla porównania danych Wasyla i Witalisa oraz każdego z nich w dwóch różnych seriach. Za pomocą paraboli można określić rozkład punktów na krzywej hipotetycznej, a następnie statystyczną istotność różnic pomiędzy wskaźnikami badanych. Należy obliczyć F wg Fishera jako stosunek dyspersji wyników. Za pomocą tej metody stwierdzono, że różnica między wynikami, uzyskanymi przez obie osoby badane w pierwszej serii, jest istotna na poziomie 0,01.

Co daje majstrowi analiza tych danych dla indywidualizacji metod nauczania?

Na przykład u Wasyla na wydajność wpływa duży rozkład czasów, uwarunkowany zarówno nierównomierną liczbą przejść, jak i zmiennością czasu na jedno przejście, co prowadzi do zmian tempa pracy w ciągu dnia. Przypuśćmy na chwilę, że u Wasyla nie wystąpują duże skoki i punkty grupują się przy dolnej granicy optymalnego interwału. Wtedy hipotetyczna krzywa, mia- łaby zupełnie inny kształt. Przypuśćmy dalej, że w jakiś sposób potrafimy osiągnąć oszczędność jego sił, usunąć poprzednie „wyczerpanie” – być może tempo pracy Wasyla stałoby się równiejsze.

U Witalisa daje się zaobserwować długi okres wdrażania się do pracy, co przy wielu pozytywnych momentach w jego procesie pracy (dokładność, wytrwałość, stabilność) – obniża wydajność pracy. Na pewno i jemu można pomóc w osiągnięciu szybszego wdrażania się do pracy – wtedy obraz byłby inny.

Przeprowadzenie dyskusji z majstrem na temat otrzymanych wyników i wykorzystanie wykresów do analizy pozwoliły na opracowanie indywidualnych wymagań i wskazań dla Wasyla i Witalisa.

Indywidualne wskazania dla Wasyla. Należy dążyć do uzyskania wyraźnej stałości ruchów. W tym celu należy:

– a) ustalić normę przejścia noża doprowadzając ją do maksimum (w procesie nauczania nie stawia się niekiedy tak precyzyjnych wymagań ze względu na to, że dokładność ta sama przyjdzie z czasem: w tym wypadku trzeba świadomie i celowo cyzelować ruchy):

– b) określić na początku celowość każdego przejścia – ćwiczyć się w ekonomiczności działań:

– c) analizować błędy, kłaść nacisk na niedociągnięcia:

– d) rozpoczynać pracę od małych szybkości, stopniowo je zwiększając (nie dlate‘go, że Wasyl boi się wielkich szybkości, ale dlatego, że ryzykując dużą szybkość pomija „drobiazgi”, czystość, dokładność.

– Pracę w procesie nauczania przydzielać drobnymi partiami’. Uwzględnia się w ten sposób skłonność do zmiany czynności.

– Dyscyplina dnia pracy powinna przewidywać momenty dodatkowego odpoczynku.

– Zalecane są kompleksowe zadania zawierające dużą liczbę różnych operacji4.

– Wskazana detalizacja zadań dla utrwalenia sukcesów i ukształtowania wiary we. własną działalność.

– Dobierać zadania pozwalające na koncentrację na operacjach jednego rodzaju.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.