Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Dzieci i opanowywanie abstrakcyjnych form myślenia

Jednakże nie automatyzuje się metoda ich wykorzystywania. Opiera się ona na zdolności: stawiania przed sobą zadania (pierwsza synteza), analizy danych samego zadania, wykorzystania wyników dokonanej analizy przy jego ostatecznym rozwiązaniu w syntezie wtórnej.

W procesie tego rozwiązywania staje się możliwe już na poziomie młodszego wieku szkolnego (przy użyciu realnych przedmiotów i czynności) wracanie myślą do punktu wyjścia, czyli:-odwracalność operacji myślowych. Jest to-jak już o tym była mowa – jedna z zasadniczych Zdobyczy tęgo okresu rozwojowego. Należy jednak zwrócić uwagę, iż na poziomie kl. I i II przy tradycyjnych sposobach nauczania analiza jest jeszcze elementarna i bardzo ściśle związana z konkretną, poglądową sytuacją.

Nietrudno przychodzi dzieciom wyodrębnianie liter z wyrazu i wyrazu ze zdania wtedy, gdy operują składanym alfabetem, a trudno, jeśli są go pozbawione. Podobnie łatwo im idzie dodawanie i. odejmowanie, jeśli mają oparcie w patyczkach, kółkach lub palcach, napotykają jednak wyraźne kłopoty z liczeniem „w pamięci”.

Ważnym etapem na drodze opanowywania bardziej abstrakcyjnych form myślenia – zgodnie z uprzednio omówionymi genetycznymi szczeblami jego rozwoju – są wypadki, w których dziecko dokonuje analizy nie mając możności bezpośredniej percepcji przedmiotu poznania, lecz opierając się na tych wyobrażeniach, jakie już o nim posiada.

Procesy rozwoju myślenia i związana z nim efektywność rozwiązywania zadań’-jak wyżej to przedstawiliśmy – zależą w bardzo dużym stopniu od treści i metod nauczania stosowanych przez nauczycieli. W szczególności istotne znaczenie ma dla procesów myślenia to, czy dzieci już w pierwszych klasach szkoły podstawowej opanowują w większym zakresie pojęcia ogólne i czy są zaprawiane do operowania nimi bez oparcia w konkretach.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.