Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Idiograficzny a nomotetyczny sposób podejścia Allporta – kontynuacja

Allport zdaje sobie sprawę z doniosłości opracowania rzetelnych metod studiowania indywidualnego przypadku, lecz należy zauważyć, że zarówno on, jak i inni badacze dopiero zapoczątkowali rozwijanie takich metod. Jak już wspomnieliśmy poprzednio, w swych pracach Allport częściej posługiwał się metodami dymensyjnymi niż morfogenicznymi.

Jedną z metod, które zachowują strukturę indywidualności każdej osoby badanej, są techniki doboru wiązanego (matching techniques), zastosowane przez Allporta i Vemona (1933) w badaniach nad zachowaniem ekspresyjnym. Dwiema innymi metodami – analizą strukturalną i analizą treści – Allport i jego uczniowie (1965) posłużyli się przy badaniu cech pewnej kobiety na podstawie napisanych przez nią listów. Allport (1962) zwrócił także uwagę na metody morfogeniczne opracowane przez innych badaczy. Należą tu: metodologia Q (Stephenson, 1953), kwestionariusze zindywidualizowane (Shapiro, 1961), skale z własnymi punktami zakotwiczenia (self-anchoring scales – Kilpatrick i Cantril, 1960), test repertuaru konstruktów ról (Kelly, 1955) oraz odwrotna analiza czynnikowa (inverse factor analysis). Zainteresowanie Allporta dokumentami osobistymi (1942) jest oczywiście ściśle związane z jego opowiedzeniem się za morfogenetycznym podejściem do zachowania.

Podsumowując należałoby stwierdzić, że Allport – zgodnie ze swym stanowiskiem teoretycznym – nakłaniał usilnie psychologów do poświęcenia badaniom indywidualnych przypadków więcej czasu i energii, niż mieli dotychczas w zwyczaju. Ponadto wydaje się, że apele te spotkały się z życzliwym przyjęciem ze strony współczesnych psychologów, dzięki czemu stanowisko to, które niegdyś odbiegało znacznie od poglądów ogółu, jest obecnie dość powszechnie akceptowane.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.