Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Materialne składniki przedmiotu

Zauważmy jednak, że materialne składniki treści odpowiadają: 1) materialnym składnikom przedmiotu: 2) jego pierwszorzędnym składnikom formalnym (stosunkom własnościowym czyli relacjom całości do części): 3) drugorzędnym składnikom formalnym przedmiotu czyli wzajemnym stosunkom części. Natomiast formalne składniki treści nie są już żadnymi przedstawieniami, nie są więc przedstawieniami żadnych części przedmiotu.

Stosunek przedstawienia posiada więc taką naturę, że formalne stosunki zachodzące w treści przedstawienia, a więc w tym, co jest środkiem przedstawiania, nie mają odpowiednika w !składnikach przedmiotu, ani materialnych ani formalnych. Formalne właściwości przedstawienia same nie są przedstawieniami – nie są więc przedstawieniami jakiejkolwiek części.

Przy braku odpowiedniości formalnych części przedstawienia w częściach przedmiotu przedstawionego zachodzi jednak analogia sposobu złożenia części treści w jej całość i złożenia części przedmiotu. W treści – podobnie jak w przedmiocie, o formalnych częściach decydują właściwości części materialnych, przy czym części formalne treści nie mają odpowiednika w częściach przedmiotu. Analogia złożona nie jest, zdaniem Twardowskiego, fotograficznym odwzorowaniem, bowiem poprzez przedstawienie przedmiotu przedstawione jest coś, co nie posiada odpowiednika w częściach przedmiotu przedstawianego. W ten sposób uzyskaliśmy odpowiedź na drugie z postawionych na wstępie pytań: czy wszystkim elementom treści odpowiadają elementy przedmiotu, czy też istnieją części treści przedstawienia, dla których nie ma odpowiednika w przedmiocie. Odpowiedź Twardowskiego brzmi, że nie wszystkim elementom treści odpowiadają elementy przedmiotu, że między treścią a przedmiotem nie może zachodzić stosunek odbicia czy fotograficznego podobieństwa. Odpowiedź na pytanie drugie wyjaśnia, dlaczego Twardowski nie mógł przyjąć odpowiedzi „prymitywnej” psychologii na pytanie o stosunek zachodzący między treścią a przedmiotem przedstawień, psychologii, która „miała gotową na to odpowiedź, gdy przedstawienie (w sensie treści przedstawienia) uznawała po prostu za odbicie psychiczne przedmiotu i w ten sposób uważała kwestię za rozwiązaną” 2. Zdaniem Twardowskiego – „na pytanie [.. .] czy między treścią a przedmiotem należy przyjąć pewien rodzaj fotograficznego podobieństwa, udziela się dziś chyba powszechnie odpowiedzi przeczącej”3. Twardowski odpowiedź tę wyposaża w przekonywającą argumentację, której podstawę stanowi przekonanie o radykalnej odrębności treści i przedmiotu (przedstawienia).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.