„NOBILITACJA” DZIELNIC MIASTA

Bardziej nowoczesna forma odnowy miast jest wynikiem nie tyle centralnego planowania, ile zmieniających się warunków społecznych i ekonomicznych. „Nobilitacja” (gentrification) polega na przejmowaniu dzielnic zamieszkanych dawniej przez klasę robotniczą przez przedstawicieli tzw. białych kołnierzyków i wolnych zawodów, którzy kupują stare domy, poddasza i magazyny i je remontują. Najczęściej są to ludzie biali i młodzi (zazwyczaj w wieku 25-45 lat): na ogół żyją samotnie, w związkach nieformalnych lub w bezdzietnym małżeństwie.

Przejmowane budynki są odnawiane wewnątrz i z zewnątrz. Stare sklepy w tych dzielnicach, w których można było kupić wszystko, zastępowane są przez obiekty o wyższym standardzie: butiki, luksusowe sklepy spożywcze i sieci domów towarowych. Koszty utrzymania w takich dzielnicach znacznie wzrastają, co niekiedy zmusza pozostałych jeszcze robotników do przeprowadzki.

Ogólnie rzecz biorąc, „nobilitacja” odbywa się w obrębie i wokół ważnych obszarów miasta, takich jak Soho i Upper East Side na Manhattanie, dzielnica Mission w San Francisco czy Inman Park w Atlancie. Ludzie wprowadzający się do tych dzielnic pod wieloma względami przypominają tych, którzy niegdyś przeprowadzali się na przedmieścia. Różnica polega na tym, iż starają się oni raczej zmienić miasto – przynajmniej jego część – niż z niego uciec. Ta odnowa nie przyczynia się jednak do rozwiązania problemów biedoty miejskiej.

Urbanizacja, czyli koncentracja ludności w miastach, rozpoczęła się około 6 tys. lat temu. Miasta w okresie przedprzemysłowym były stosunkowo małe: liczba mieszkańców Rzymu, na przykład, wzrosła z około 10 tys. do niecałego miliona. Rewolucja przemysłowa w Europie doprowadziła do udoskonalenia środków transportu, stwarzając dużej liczbie ludzi możliwość przeprowadzenia się do miast i podjęcia pracy w fabrykach. Zycie w mieście nabrało szybkie go tempa i stało się bardziej bezosobowe: wzrosła również przestępczość i zanieczyszczenie środowiska.

Pierwszą osadą miejską w Stanach Zjednoczonych był Nowy Amsterdam (obecny Nowy Jork). Rozwój miast przebiegał na ogół zgodnie z modelem europejskim. Około połowy XIX w. prawie jedna trzecia Amerykanów mieszkała w miastach. Małe miasta stawały się miastami dużymi, a te z kolei rozrastały się w metropolie.

Jednym z najważniejszych wydarzeń lat pięćdziesiątych naszego wieku był rozwój przedmieść: stał się on możliwy dzięki rozbudowie sieci kolei podmiejskiej, rosnącej liczbie samochodów i programowi budowy autostrad. Rozwój przedmieść doprowadził do decentralizacji miasta na skutek wyprowadzenia się ludzi i firm z centrów miast.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *