Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

OGRANICZANIE ĆWICZENIA

Ograniczenie ćwiczenia można uzyskać izolując młodego osobnika od osobników dorosłych lub uniemożliwiając mu w sposób mechaniczny wykonywanie przez pewien czas określonych reakcji. Tego typu eksperymenty mają na celu badanie form zachowania się w momencie, kiedy one występują po raz pierwszy w życiu osobnika. Najlepiej udokumentowane są badania, w których młode osobniki izolowane od osobników dorosłych nie mogą nauczyć się od nich badanej formy zachowania się. Jeśli mimo izolacji młody osobnik ujawni ten rodzaj zachowania, uważa się, że jest ono nabyte w drodze dziedziczenia. Jeśli w repertuarze reakcji osobnika od- izolowanego reakcja taka nie wystąpi, można przypuszczać, że ten typ zachowania jest skutkiem uczenia się.

Bardzo wcześnie występującą reakcją w życiu ptaków jest reakcja „podążania za” (imprinting). Po raz pierwszy opisał ją dokładnie i nadał jej dotychczas używaną nazwę Lorenz (1935, 1961). Stwierdził on, że kaczęta bardzo szybko po wylęgu podążają za matką. Tę samą reakcję może również wywołać „wabik”, jeśli będzie podstawiony zamiast matki w odpowiednim okresie życia ptaka. Reakcja „podążania za” zainteresowała bardzo wielu badaczy i obecnie w licznych laboratoriach poświęca się jej dużo uwagi.

W badaniach tych szuka się czynników w środowisku zewnętrznym, a także struktury w układzie nerwowym, które mogłyby warunkować występowanie reakcji „podążania za”. Używa się przy tym odpowiednio zbudowanego aparatu (patrz Hilgard, 1967), w którym znajduje się „wabik”, najczęściej model dorosłego ptaka tego samego gatunku. Zapłodnione jajo na kilka godzin przed wylęgiem zabiera się z inkubatora i przenosi do przygotowanego aparatu, zapewniając – T ten sposób izolację ptaka bezpośrednio po wylęgu od osobników dorosłych. Po wykluciu się ptaka ze skorupy jaja w aparacie rozlega się głos (nagrany na taśmie magnetofonowej głos ludzki „goś, goś”) i model zaczyna się poruszać. Pisklę pozostaje zazwyczaj w aparacie dopóty, dopóki nie wykona za modelem określonej liczby ruchów. Następnie pisklę wraca do inkubatora, gdzie poddaje się je różnym próbom, sprawdzającym stopień utrwalenia reakcji podążania za modelem. Celem tych eksperymentów jest stwierdzenie, jakie bcdźce z sytuacji wywołującej reakcję „podążania za” są dla jej wystąpienia decydujące. Posługując się odpowiednio skonstruowanym aparatem możemy zmieniać czas między wykluciem się pisklęcia a włączeniem wabika, jak również okres między wystąpieniem reakcji a testem sprawdzającym siłę tego odruchu. Można również regulować liczbę ruchów wykonywanych za modelem lub zmieniać poszczególne cechy modelu. Można przy tym stosować dźwięk lub go nie stosować, jak też wprowadzać różne dodatkowe bodźce w toku ujawniania się po raz pierwszy reakcji „podążania za” oraz w testach sprawdzających.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.