Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Poziom wiedzy, zrozumienia i zastosowania

Uczący się potrafi napisać definicje następujących terminów: zachowanie, względny, prawda, opis, wyjaśnienie, przyczyna i skutek, względnie i w przybliżeniu prawdziwy, rozumowanie na zasadzie błędnego kola.

– 1. Rozpatrując sytuację, w której silnik samochodu „nie zapala”, uczący się potrafi wyjaśnić, dlaczego nie jest prawdopodobne, by zwymyślanie tego samochodu spowodowało uruchomienie jego silnika.

– 2. Rozpatrując następujące twierdzenia, uczący się potrafi wyjaśnić, dlaczego twierdzenia te są tylko względnie i w przybliżeniu prawdziwe: „Jurek Wysocki ma 176 cm wzrostu”. „Nasza szkoła znajduje się w odległości dwóch kilometrów na północ od posterunku milicji”.

Rozpatrując wypowiedź: „Bartek Ociągacz nie odrobi pracy domowej, ponieważ jest zbyt leniwy”, uczący się potrafi wyjaśnić za pomocą rysunku, dlaczego jest to przykład rozumowania na zasadzie błędnego koła.

Rozpatrując sytuację, w której Tomek Nieśmiałek nie odpowiada na zadane mu pytanie z arytmetyki, uczący się potrafi ustalić podstawowe założenie (założenia) o przyczynie i skutku, jakie przyjmuje nauczyciel Tomka, karzący go następnie za nieodpowiadanie.

Otrzymawszy polecenie, by podać co najmniej dwa przykłady własnego rozumowania (dotyczącego pojęcia przyczyny i skutku) na zasadzie błędnego koła, które to rozumowanie mogłoby wystąpić w sytuacji szkolnej, uczący się potrafi to zrobić.

Uczący się potrafi powiedzieć (i uzasadnić swój pogląd) czy uważa metodę opanowywania za efektywny sposób uczenia się. Aby stać się nauczycielem efektywnym („mającym wyniki”), uczący się powinien potrafić zaakceptować wymaganie, by być ścisłym w uczeniu się i nauczaniu.

Uczący się uświadamia sobie możliwość błędnego uznania opisu zachowania za jego wyjaśnienie. Uczący się przejawia zainteresowanie tym, żeby nauczyć się być ścisłym w sprawach dotyczących zachowania ludzkiego.

Uczący się przyjmuje odpowiedzialność za pomoc innym w nauczeniu się praktycznych zasad dotyczących przyczyny i skutku w zachowaniu ludzkim. Uczący się kwestionuje uprzednie stosowanie przez siebie terminów opisowych jako wyjaśnień zachowania ludzkiego.

W swych kontaktach z innymi osobami uczący się stara się być ścisły w odniesieniu do „prawd” dotyczących przyczyny i skutku. Jeśli cokolwiek w pedagogice jest zupełnie oczywiste, to jest tym fakt, że mało co (lub nic) jest w niej zupełnie oczywiste. Toteż sugerowanie Ci, że powinieneś dążyć do ścisłości w dziedzinie, w której nie ma nic ścisłego, wydaje się niemal paradoksem. Jednakże tylko dlatego, że nie możemy być całkowicie czy bezwzględnie ściśli, nie powinniśmy powstrzymywać się od zachowania ścisłości możliwie największej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.