Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Problem zdolności ogólnych w aspekcie rozwojowym cz. II

Nie mamy wątpliwości co do tego, że wszystkie zdolności rozwijają się w procesie współdziałania dziecka z otaczającym je światem, dzięki opanowywaniu przez dziecko doświadczenia społecznego, pod wpływem szeroko pojmowanych procesów nauczania i wychowania. Jest to możliwe dzięki temu, że w najrozmaitszych rodzajach działania występują pewne cechy wspólne (wymagania stawiane uwadze i pamięci, procesom myślowym, planowaniu czynności itp.), różnorodność zajęć dziecka jest więc związana z rozwojem nie tylko specjalnych, lecz również z rozwojem najbardziej ogólnych zdolności.

Nie budzi wątpliwości również to, że w podejściu do problemu tworzenia się zdolności powinno się w całej rozciągłości uwzględniać warunki rozwoju. W niniejszej pracy będziemy mówić o przesłankach indywidualnych i rozwojowych kształtowania się zdolności ogólnych (w odniesieniu do wieku szkolnego dziecka).

Nierzadko zmiany rozwojowe związane z wiekiem traktuje się prawie wyłącznie jako proces wzbogacania i zwiększania się sił psychicznych. Jednak takie pojmowanie ontogenezy jest co najmniej niewystraczające. Błędem byłoby sądzić, że np. im starsze staje się dziecko, tym powstają bardziej sprzyjające warunki dla kształtowania jego zdolności. Jak wMadomo, mózg dziecka jest szczególnie podatny na oddziaływania otoczenia: tworzenie się wielu cech przebiega skuteczniej w przypadku dziecka niż w przypadku człowieka dorosłego. Właśnie w związku z zagadnieniem zdolności jest bardzo ważne, by pamiętać o tym, że każdy etap rozwojowy dziecka cechują niepowtarzalne, swoiste właśnie dla tego etapu właściwości i że przejście z jednego etapu na następny jest związane nie tylko z nabywaniem, lecz również z ograniczeniem niektórych cennych właściwości.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.