Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Proces kształtowania indywidualnego stylu pracy uczniów tokarskich

Obok badań, które wykazują istnienie zależności między określonym’ stylem pracy a cechami temperamentu, zaczynają pojawiać się prace, które stanowią następny krok tego rodzaju badań. Mianowicie znając cechy temperamentalne jednostki, badacz sam dobiera taki sposób działania, by stał się on optymalny z punktu widzenia tyęh ceęh. W wyniku tego następuje podniesienie sprawności i skuteczności działania.

Możliwość i sens takiego postępowania widzimy na przykładzie pracy A. I. Suchariewej, która przeprowadziła badania na uczniach przygotowujących się do zawodu tokarza. Jej praca jest interesująca również z tego względu, że opiera się na studium przypadku rzadko stosowanym w badaniach typologicznych.

Problem różnic indywidualnych w zakresie działalności szkolnej uczniów, uwarunkowanej specyficznymi właściwościami układu nerwowego, wystąpił po raz pierwszy w naszej literaturze psychologicznej w pracach Lejtesa (1960), który opracował psychologiczne charakterystyki kilku uczniów wyższych klas szkoły średniej, różniących się między sobą stylem pracy umysłowej. Postawienie problemu indywidualnego stylu działania okazało się wielce owocne. Wskazało ono drogę dalszych badań w tym zakresie. Nie mniej interesujące wydaje się poruszone przy tej okazji przez Lejtesa zagadnienie indywidualnego podejścia. Lejtes wykazuje, że „oddziaływania wychowawcze nie mogą i nie powinny ani stworzyć ponownie, ani w pełni stłumić indywidualności. Nie jest to potrzebne. Potrzebne jest natomiast co innego – podejście indywidualne” (1960 a, s. 203). ł t Ob ispolzowanii indiwidualnych osobiennostiej w processie formi- rowanija indiwidualnogo stila raboty uczaszczichsia – tokariej. W: Ti- połogiczeskije osobiennosti wysszej nierwnoj diejatielnosti czełowieka. T. V. Moskwa 1967, Proswieszczenije, s. 197 – 213 (przyp. red.).

Proces kształtowania indywidualnego stylu pracy uczniów tokarskich cz. II

W omawianych pracach N. S. Lejtes nie zestawił życiowych przejawów indywidualnych właściwości układu nerwowego badanych uczniów z wynikami badań laboratoryjnych. Zestawienia takiego dokonał Klimów (1958 b). Jego prace, ukazujące indywidualne właściwości pracy fizycznej pracujących przy krosnach wieloczółenkowych w powiązaniu z ruchliwością procesów nerwowych, rozpoczynają serię badań na pograniczu psychologii osobowości i psychologii pracy. J. A. Klimów na podstawie szkolenia robotnic w zakresie nowych sposobów pracy uzasadnia konieczność indywidualnego podejścia.

Problemy indywidualnego stylu pracy ustawiacza w sytuacji normalnej i w czasie przestoju maszyn w zależności od siły układu nerwowego rozpatrzone zostały w pracy Kopytowej (1964). Badania Klimowa i Kopytowej zostały przeprowadzone na robotnikach, którzy prawidłowo opanowali nawyki pracy fizycznej i mieli wystarczający staż. Indywidualne właściwości ich stylu pracy powstały samorzutnie. Podstawowa wartość prac Klimowa i Kopytowej polega na tym, że stwierdzają one istnienie określonego, indywidualnego stylu pracy, zależnego od właściwości układu nerwowego.

W rozprawach M. R. Szczukina (1964) i S. J. Asfandijarowej, M. G. Subchankułowa, M. R. Szczukina (1964) przedstawiono próbę odpowiedzi na pytanie dotyczące pochodzenia indywidualnego stylu pracy. Rozprawy te ukazują niektóre właściwości uczenia się czynności tokarskich w zależności od podstawowych właściwości układu nerwowego. Badaną populację stanowili uczniowie zawodowych szkół technicznych ze specjalnością tokarza metalowca. W pracach tych został określony program badań cech indywidualnych, charakteryzujących styl pracy w zależności od podstawowych właściwości układu nerwowego.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.