Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Program „Przyjaciół Rodziny”

Program „Przyjaciół Rodziny” został stworzony przez National Councel on the Aging i ma na celu asystowanie i wspieranie rodzin z chorymi dziećmi mieszkającymi w domu (Kuehne 1989 s. 237 i nn.). Asystencja jest zapewniana przez starszych wolontariuszy, którzy są szkoleni w medycznym i psychospołecznym aspekcie choroby. Wolontariusze (w wieku 55 i więcej lat) odwiedzają rodziny w domu co najmniej raz w tygodniu. Wizyty obejmują zabawę i działania edukacyjne z chorymi dziećmi i rodzeństwem, a także rozmowy wspierające. Daje to możliwość krótkiego odpoczynku rodzicom. Takie rodzinnocentryczne i wspólnotowe modele opieki medycznej są w dużej mierze oparte na dobrze udokumentowanym związku pomiędzy systemem rodzinnym i chorobą: zarówno choroba wpływa na system rodzinny, jak i system rodzinny wpływa na chorobę. Stąd wsparcie, jakie daje się rodzinie, wpływa także na jej chorego członka, ponieważ zmiany w sytuacji rodzinnej mogą zmienić ustosunkowanie się chorego do choroby. Kontekst socjalny, w którym żyją chore dzieci i ich rodziny, jest najszerszym czynnikiem wpływającym na rozwój i dostosowanie tej grupy.

Rodzice zapytani, co osobiście znaczyło dla nich doświadczenie z „Przyjaciółmi Rodziny”, wszyscy uznali to doświadczenie za bardzo pozytywne. Twierdzili, że program przyjmowali jako troskę i wsparcie dla nich samych, że ważny dla nich był fakt, że ktoś spędza czas i troszczy się o ich dziecko. Drugie pytanie dotyczyło tego, co rodzice uważali za dobre w programie dla ich dziecka. Za najbardziej pozytywne uznali to, że dziecko doznało czyjejś uwagi i było poddane ukierunkowanej socjalizacji. Rodzice zapytani, jakie zmiany widzą w dziecku, aż w 50% stwierdzili, że wzrosła radość: 20% rodziców stwierdziło natomiast, że wzrosły socjalne zdolności dziecka. Jedno pytanie dotyczyło najważniejszego rezultatu zaangażowania się rodziny w program: połowa rodziców określiła tu polepszoną ocenę samego siebie.

W ostatnim dwudziestoleciu rozpoczęto stosować, poza terapią opartą na doinformowaniu rodziców o zabiegach (także film), również terapię relaksującą oraz środki farmakologiczne (Valium) w celu zmniejszenia niepokoju towarzyszącego procedurom medycznym. Aplikacje „szczepionki stresowej” powodowały: obniżenie zniecierpliwienia i redukcję stresów (Jay, Elliott 1990 s. 799 i nn.).

Obok wsparcia natury psychologicznej nie należy również zapominać o wsparciu materialnym, finansowym. Zdarza się, że rodzice mogą zbyt łatwo korzystać ze wsparcia materialnego, że może niekiedy ujawniają postawę roszczeniową pod adresem kliniki czy fundacji, stowarzyszeń, działających na rzecz chorych dzieci. Jednak te marginalne sytuacje nie mogą być powodem niedostrzegania potrzeby wsparcia materialnego, szczególnie w przypadku rodzin, które rzeczywiście takiej pomocy potrzebują. Codzienne przyjazdy do dziecka (często z bardzo daleka), zakup zabawek, owoców pociągają za sobą wydatki dużo wyższe, niż te, jakie rodzice otrzymują na mocy ustaw państwowych (Zdebska, Armata, Depow- ska, Rzemieniuk 1979 s. 1355 i nn.). Prowadzić to może do deprawacji ekonomicznej, która sama w sobie stanowi sytuację stresową (Burr 1973).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.