Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Psychohistoria – ciąg dalszy

Wielcy ludzie różnią się jednak od pacjentów, ponieważ zmieniają świat poprzez sformułowanie nowego poglądu na świat, który opanowuje wyobraźnię ludzi i pobudza ich do działania. Jedna z głównych różnic między historią życia sławnego człowieka a historią przypadku pacjenta jest następująca: w historii przypadku staramy się wyjaśnić, dlaczego czyjaś osobowość rozpada się na kawałki, podczas gdy w historii życia próbujemy wytłumaczyć, w jaki sposób dana osoba potrafi pozostać sobą mimo konfliktów, kompleksów i kryzysów. Jest to oczywiście niezmiernie ważne zagadnienie. Musi być wielu Hitlerów włóczących się po ulicach lub zamkniętych w szpitalach psychiatrycznych czy więzieniach, lecz w czasach nowożytnych był tylko jeden lub może kilku Hitlerów, którym się powiodło (przynajmniej do czasu). Dlaczego ten sam konflikt czy kryzys niszczy jednego, a drugiemu przynosi powodzenie i sukces?

Studiując postacie historyczne, takie jak Luter czy Gandhi, Erikson nie interesuje się ich dziecięcymi urazami jako takimi ani nie rozpatruje ich zachowania w wieku dojrzałym jedynie jako fiksacji na ich infantylnych kompleksach lub jako regresji do tych kompleksów. Zamiast tego stara się pokazać, jakie urazy z wczesnego okresu życia ujawniają się w przekształconej postaci w uczynkach wieku dojrzałego. Ustalenie, że Gandhi, Luter czy jakikolwiek inny mężczyzna przeżywał konflikty i doznawał poczucia winy w związku ze zmysłowymi uczuciami do swej matki i wrogimi wobec swego ojca, jest rzeczą dość prostą. Dla Eriksona kompleks czy kryzys Edypa jest jedynie infantylną postacią konfliktu pokoleń. Ważne jest to, w jaki sposób konflikt ten wyraża się w różnych formach w ciągu całego życia. Wielcy ludzie wydają się zdolni do wyrażania go w taki sposób, który inspiruje i motywuje wielu innych ludzi do tego, by stawali się ich zwolennikami. Gandhi był natchnieniem dla milionów Hindusów, którzy pragnęli wyzwolić się spod panowania brytyjskiego, podobnie jak 400 lat wcześniej Luter był źródłem inspiracji dla milionów Europejczyków dążących do uwolnienia się od władzy Rzymu. W psychohistorycznych studiach poświęconych wybitnym jednostkom zmierza się do ukazania, jak zmienne koleje ich indywidualnej historii rozwoju zmieniają bieg historii.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.