Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

RETROAKTYWNE HAMOWANIE I RETROAKTYWNE UŁATWIENIE CZ. II

Wyniki uzyskane w grupie kontrolnej mają wskazywać na stopień zapamiętania materiału wyuczonego przed przerwą, w czasie której badany nie uczył się żadnego innego materiału. Dla uzyskania rzetelnych wyników przy pomiarze hamowania retroaktywnego sposób wypełnienia przerwy w grupie kontrolnej stanowi więc czynnik szczególnej wagi. Najbardziej pożądane byłoby takie zorganizowanie sytuacji eksperymentalnej, aby w grupie kontrolnej żadne dodatkowe bodźce nie działały na badanych w okresie przerwy interpolacyjnej. Ze względów metodologicznych jest to jednak niewykonalne. Niektórzy badacze próbowali wytworzyć w okresie przerwy stan możliwie kompletnej nieaktywności za pomocą obniżania temperatury ciała osobnika poddanego badaniu lub zastosowania różnych narkotyków. Badania te przeprowadzono najczęściej na zwierzętach.

Spośród badań przeprowadzonych przez psychologów z ludźmi, najbardziej jednoznaczne wyniki uzyskano obniżając za pomocą snu aktywność osób biorących udział w eksperymencie. Jenkins i Dallenbach (1924) w swym słynnym eksperymencie porównywali stopień zapamiętania 16 sylab bez sensu po przerwie 1-, 2-, 4–, lub 8-godzinnej, wypełnionej snem – ze stopniem zapamiętania tych sylab po odpowiednio długim czasie spędzonym na wykonywaniu codziennych czynności. W pierwszym przypadku ilość zapamiętanego materiału zmniejszała się tylko podczas początkowych 2 godzin. W drugim – zmniejszenie stopnia zapamiętania wyuczonego materiału obserwowano jeszcze po 4 i 8 godzinach. Kilku badaczy uzyskało wyniki podobne do Jenkinsa i Dallenbacha, posługując się odmienną metodą pomiaru pamięci. Fakt uzyskania gorszych wyników w zapamiętaniu mierzonym po okresie czuwania w porównaniu z wynikami uzyskanymi po odpowiednio długim okresie snu wskazuje, że nawet czynności dnia codziennego wywołują zapominanie. Do podobnych wniosków upoważniają również wyniki uzyskane przez Budohoską i Orłowską (1970) przy zastosowaniu treningu autogenicznego.

W przerwie między wyuczeniem się materiału początkowego a pomiarem zapamiętania osoby z grupy kontrolnej wykonują, niestety, zawsze jakieś czynności, które mogą wpływać na stopień zapamiętania materiału wyuczonego przed przerwą. W eksperymencie dotyczącym hamowania retroaktywnego powinno się, w miarę możności, czynności te kontrolować. Należy szczególnie troskliwie dbać o stworzenie warunków uniemożliwiających badanym powtarzanie w czasie przerwy wyuczonego materiału. Osoby badane mogą go jednak powtarzać nieświadomie. Znane jest bowiem zjawisko, że pewne myśli, słowa piosenki czy wiersza „chodzą po głowie” bez naszej woli. Możliwość powtarzania maleje, gdy w przerwie interpolacyjnej osoby badane czytają wesołe opowiadania, określają kolory eksponowanych barw lub wykonują bardzo proste zadania rachunkowe.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.