Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Rozwijanie pamięci poprzez uczenie się – kontynuacja

Dzieci chętnie i wiele uczą się na pamięć również i dlatego, że pozwala im na to wielka plastyczność ich mózgu i że, dzięki temu, nie jest to dla nich zadanie za trudne. Nie panują też jeszcze nad mową w takim stopniu, aby swobodnie wyrazić przyswojone myśli innymi słowami. Wreszcie, częstp i szkoła wymaga od dzieci dosłownego uczenia się materiału. Z tych przyczyn dosłowne zapamiętywanie łatwo staje się w praktyce podstawową formą uczenia się dziecka w pierwszych latach nauki szkolnej. Z reguły jednak nie pozostaje formą jedyną.

Eksperymentalnych danych dotyczących szybkości i trwałości dowolnego zapamiętywania przez dzieci różnego materiału i zależności efektów zapamiętywania od wieku i od indywidualnych właściwości uczących się dostarczają liczne badania, które w tym zakresie prowadzone są przez-psychologów różnych krajów od końca XIX wieku47.

Większość tych badań skierowana była na uchwycenie zmian, jakie zachodzą wraz z wiekiem w efektywności zapamiętywania, w jego zakresie i szybkości oraz w trwałości przechowania w pamięci wyuczonego materiału. Procesy pamięci rozpatrywane były od strony ilościowej, w aspekcie uzyskanych rezultatów. W wyniku tych badań wyprowadzono wniosek, iż ogólnie i całościowo rzecz ujmując – produktywność zapa– miętywania w wieku szkolnym wzrasta. Niejednoznacznie jednak określa się tempo narastania tego zjawiska i długość trwania. Psychologowie radzieccy zwracają uwagę na to, iż brak jest w tych badaniach charakterystyki czynności, w toku których dokonywało się zapamiętywanie. „Żadna praca badawcza – stwierdza S. G. Barchatowa – nie zawiera charakterystyki zapamiętywania jako specyficznego rodzaju czynności człowieka. Sam proces zapamiętywania, tj. jak się ono dokonywało, co czyniły osoby badane, aby zapamiętać ten lub inny materiał w toku takiego czy innego jego podawania, jakie były specyficzne właściwości tych czynności związane z wiekiem badanych – to wszystko pozostawało niewyjaśnione i w ogóle nie stanowiło przedmiotu badań” (por. Smimow, 1967, s. 114). Właśnie tę lukę uzupełniają badacze radzieccy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.