Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

ROZWÓJ ORGANIZMU WEDŁUG GOLDSTEINA

Aczkolwiek pojęcie samorealizacji sugeruje, że istnieją wzorce czy stadia rozwojowe, przez które jednostka przechodzi, to jednak Goldstein nie wypowiada się obszerniej na temat przebiegu rozwoju, z wyjątkiem ogólnikowych stwierdzeń, że zachowanie człowieka staje się z wiekiem bardziej stałe i systematyczne oraz lepiej dostosowane do środowiska. Goldstein wspomina o tym, że istnieją zadania specyficzne dla pewnych okresów życia, lecz nie wyszczególnia tych zadań ani nie mówi, czy są one takie same dla wszystkich jednostek. Sugeruje także doniosłe znaczenie dziedziczności, lecz nie określa wyraźnie względnej wielkości jej wpływu. Goldstein nie przedstawia też teorii uczenia się. Mówi wprawdzie o „reorganizacji” starych wzorców w nowe i bardziej efektywne wzorce, o „wypieraniu postaw i popędów, które są niezgodne z rozwojem całej osobowości”, o nabywaniu preferowanych sposobów zachowywania się, o wyłanianiu się figury z tła, o fiksacji wzorców zachowania pod wpływem traumatycznych bodźców lub wielokrotnie powtarzanego ćwiczenia z izolowanymi bodźcami, o zmianach przystosowawczych i o kształtowaniu substytutów, lecz idee te nie zostały połączone w systematyczną teorię uczenia się. Są one najbliższe postaciowej teorii uczenia się.

Goldstein mówi jednak, że jeśli dziecko ma do czynienia z sytuacjami, z którymi potrafi sobie poradzić, to będzie rozwijać się normalnie w wyniku dojrzewania i ćwiczenia. W miarę jak powstają nowe problemy, będzie ono kształtować nowe wzorce pozwalające uporać się z nimi. Reakcje, które przestały być użyteczne w samorealizacji, będą zanikać. Jeśli jednak warunki środowiskowe są zbyt trudne jak na zdolności dziecka, to będą się u niego rozwijać reakcje niezgodne z zasadą samorealizacji. W tym wypadku proces zwykle zostaje odizolowany od wzorca życia danej osoby. Izolacja procesu jest podstawowym warunkiem wytwarzania się stanów patologicznych. Na przykład ludzie nie są ani agresywni, ani ulegli z natury, lecz aby zrealizować swą naturę, muszą niekiedy być agresywni, a kiedy indziej ulegli, zależnie od okoliczności. Jeśli jednak ukształtuje się silny, zafiksowany nawyk agresji lub uległości, to będzie on miał zwykle destrukcyjny wpływ na osobowość, przejawiając się w niewłaściwych momentach i w sposób sprzeczny z interesami danej osoby jako całości.

Jako badacz z przygotowaniem medycznym i prowadzący praktykę w jednej z dziedzin medycyny – neuropsychiatrii Kurt Goldstein spędzał swe długie i twórcze życie badając symptomy i wzorce zachowania nie jako izolowane zdarzenia, lecz jako reakcje „osadzone” w całym organizmie i będące jego wyrazem. Dla Goldsteina symptom nie jest po prostu przejawem zmian w specyficznej funkcji czy strukturze organizmu: należy go także rozpatrywać jako pewną formę przystosowania, użytą przez osobę chorą lub cierpiącą z powodu uszkodzenia mózgu. Na przykład w swej pracy poświęconej afazjom, czyli zaburzeniom mowy, odrzuca on teorię, według której afazja jest wynikiem uszkodzenia określonej okolicy mózgu, natomiast utrzymuje, że ponieważ ,,mowa jest środkiem, za którego pomocą jednostka dochodzi do porozumienia ze światem zewnętrznym, a także realizuje siebie” (1948, s. 23), przeto ,.wynika stąd, że każde jednostkowe działanie w postaci mowy (individual speech-performance) można zrozumieć jedynie z perspektywy relacji tego działania do funkcji całego organizmu w jego przedsięwzięciu, polegającym na zrealizowaniu się możliwie najbardziej w danej sytuacji” (1948, s. 21).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.