Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

SEN I CZUWANIE – AKTYWNOŚĆ NIEMOWLĘCIA

Manipulacja i czynności wykonywane na. przedmiotach stanowią swoistą, wyższą formę aktywności sensoryczno-motorycznej niemowlęcia, która pojawia się dopiero w drugim’ półroczu życia dziecka. Poprzedzające ją rodzaje aktywności są bardzo trudne do opisu i klasyfikacji. Zarysowują się w tej sprawie dwa rozbieżne stanowiska teoretyczne: przedstawiciele pierwszego z nich uważają, iż zachowanie się niemowląt jest zbiorem specyficznych odruchów, których generalizacja dokonuje się w procesie dojrzewania i uczenia przedstawiciele drugiej koncepcji sądzą, iż pierwotną formą zachowania się dziecka jest niezróżnicowana, globalna aktywność (mass or general activity), przejawiająca się w ogólnych ruchach całego ciała, a dopiero w toku rozwoju następuje dyferencjacja specyficznych form zachowania10. Tendencje do rozwiązań kompromisowych spotykamy zarówno u psychologów amerykańskich11, jak też, wcześniej jeszcze, u przedstawicieli szkoły wiedeńskiej (Ch. Biihler, 1933), którzy usiłowali odróżnić we wczesnych stadiach rozwoju dziecka tzw. aktywność spontaniczną od reaktywności, czyli działania wywołanego przez bodźce zewnętrzne (przedmioty i ludzi).

Wprowadzenie do psychologii dziecka w latach czterdziestych precyzyjnych narzędzi do rejestrowania zmian aktywności, np. stabilimetrów, filmów, w późniejszym okresie zaś monitorów telewizyjnych (Kessen, Haith, Salapatek, 1970) pozwoliło na bardziej dokładną analizę zachowania się niemowlęcia od pierwszych dni jego życia. Na podstawie zdjęć filmowych A. L. Gesell12 opracował w 1934 r. pierwszy atlas zachowania się małego dziecka oraz ukazał indywidualne różnice w zakresie aktywności we wczesnym dzieciństwie15. Podobny atlas, przedstawiający rozwój psychomotoryczny współczesnych dzieci polskich, opracował E. Franus (1963).

Najważniejszym zadaniem wydaje się obecnie opracowanie skutecznych i jednolitych reguł opisu zarejestrowanych danych. Do uchwycenia zmian w zakresie ogólnej aktywności niemowlęcia wystarcza często wprawne oko obserwatora – doświadczonego psychologa, który potrafi, zależnie od celu swych badań, oceniać dostatecznie dokładnie różne wymiary tej aktywności.

W okresie niemowlęcym zmienia się szybko cykl dobowy aktywności dziecka, czego wskaźnikiem jest następstwo faz snu i czuwania. Na rysunku 24 ukazujemy stosunek okresów aktywności i snu u tego samego dziecka w ciągu doby w pierwszym (24a) i drugim (24b) tygodniu życia, następnie zaś po 4 tygodniach (24c) i po 40 tygodniach (24d).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.