Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Stadium falliczne – ciąg dalszy

Sekwencje zdarzeń składających się na rozwój kompleksu Edypa u dziewcząt i jego rozwiązanie są bardziej skomplikowane. Przede wszystkim dziewczynka zmienia swój pierwotny obiekt miłości, matkę, na nowy obiekt – ojca. Przyczyną tego jest reakcja rozczarowania występująca u dziewczynki, gdy odkryje ona, że chłopiec ma wystający narząd płciowy, członek, podczas gdy ona ma tylko zagłębienie. To traumatyczne odkrycie pociąga za sobą kilka ważnych następstw. Po pierwsze, dziewczynka przypisuje matce odpowiedzialność za swoją „kastrację”, co osłabia kateksję dotyczącą matki. Po drugie, dziewczynka przenosi swą miłość na ojca, ponieważ ma on ten cenny narząd, który ona pragnie mieć z nim wspólnie. Jednakże jej miłość do ojca, a także do innych mężczyzn, jest pomieszana z uczuciem zawiści, ponieważ mają oni coś, czego jej brakuje. Zazdrość o członek jest żeńskim odpowiednikiem lęku kastracyjnego u chłopców i wspólnie określa się je jako kompleks kastracyjny. Dziewczynka wyobraża sobie, że straciła coś cennego, podczas gdy chłopiec boi się, że to straci. W pewnym stopniu ten brak członka zostaje skompensowany, gdy kobieta ma dziecko, zwłaszcza jeśli jest to chłopiec.

U dziewczynki kompleks kastracyjny zapoczątkowuje kompleks Edypa, osłabiając jej kateksję do matki i wytwarzając kateksję do ojca. W przeciwieństwie do chłopięcego kompleksu Edypa (kompleks ten zostaje wyparty lub w inny sposób zmieniony przez lęk kastracyjny), kompleks Edypa u dziewczynki zwykle utrzymuje się, aczkolwiek podlega pewnej modyfikacji z powodu realistycznych barier, które powstrzymują ją od zaspokojenia swego pożądania seksualnego dotyczącego ojca. Jednakże kompleks ten nie zostaje u niej wyparty tak silnie jak u chłopca. Te różnice w charakterze kompleksu Edypa i kompleksu kastracyjnego są podstawą wielu różnic psychologicznych między płciami.

Freud zakładał, że każdy człowiek z natury jest biseksualny: każda płeć odczuwa pociąg nie tylko do osób płci przeciwnej, lecz także do osób tej samej płci. Jest to konstytucjonalne podłoże homoseksualizmu, aczkolwiek u większości ludzi impulsy homoseksualne pozostają utajone. Ten biseksualizm czyni kompleks Edypa bardziej złożonym, gdyż jest przyczyną kateksji seksualnych dotyczących jednego z rodziców tej samej płci. Freud twierdził więc, że uczucia chłopca wobec ojca i dziewczynki wobec matki mają charakter ambiwalentny, a nie jednoznaczny. To założenie Freuda dotyczące biseksualizmu znalazło potwierdzenie w badaniach nad gruczołami wydzielania wewnętrznego: badania te wykazały w sposób raczej przekonywający, że u obu płci są obecne hormony płciowe zarówno żeńskie, jak i męskie.

Pojawienie się i rozwój kompleksu Edypa i kompleksu kastracyjnego są najważniejszymi wydarzeniami stadium fallicznego, które pozostawiają mnóstwo śladów w osobowości.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.