Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Symbolizm w interakcjonizmie – kontynuacja

Początkowo, w latach pięćdziesiątych podejście zgodne z koncepcją symbolicznego interakcjonizmu zostało zastosowane przez psychologów przy diagnozie relacji małżeńskich. Ackerman sugerował, że diagnoza relacji małżeńskich nie powinna polegać jedynie na analizie osobowości małżonków, ale powinna odnosić się do dynamiki wzajemnych relacji zachodzących między małżonkami. Związek ten jest bowiem czymś więcej niż sumą osobowości partnerów (por. Gottman 1979).

Również Sherwood i Scherer (1975) podjęli próbę całościowego ujęcia interakcji zachodzących w małżeństwie. Związek bliskich osób jest czymś niepowtarzalnym, nie tylko przez fakt, że niepowtarzalny jest człowiek, ale również różne są sytuacje i ich interpretaq’a. Proponowany przez wymienionych wyżej autorów model ujmuje interakcje w ich dynamice, opisując proces kształtowania się, utrwalania i powstawania zmian w relacjach zachodzących między małżonkami. Z czasem badacze przestali koncentrować się jedynie na dynamice procesów życia małżeńskiego, zajmując się całym systemem rodzinnym i próbując uchwycić jego dynamikę.

Symboliczno-interakcyjna perspektywa badań nad rodziną miała swoje początki w pracach Burgessa, który jako pierwszy zwrócił uwagę na dynamikę życia rodzinnego. Do kontynuatorów tradycji prowadzenia badań dotyczących całego systemu rodzinnego w perspektywie symboliczno-in- terakcyjnej należeli Cottrell, Waller, Hill, Komarovsky, Stryker. Bardzo interesujące analizy procesów zachodzących w rodzinie w ramach orientacji fenomenologicznej na gruncie symbolicznego interakcjonizmu prowadzili również Berger i Kellner. Ich badania podkreślały fakt aktywnego działania partnerów, np. poprzez tworzenie przez małżonków nowego świata znaczeń, niejako prywatnej sfery istnienia (Cieślak 1989 s. 27).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.