Warunki karania – dalszy opis

Zachowania zakłócające porządek w klasie są na ogół natury molarnej, a nie molekularnej. Różnicę między tymi dwoma rodzajami zachowań opisał Guthrie (rozdział 4.). Pamiętasz więc, że zachowanie molarne składa 62 się z łańcucha reakcji, z których każda poprzednia służy jako bodziec dla następnej. Uczenie się zachowań molarnych, np. pisania, chodzenia, rzucania papierowymi samolocikami czy jakimiś innymi przedmiotami, jest w istocie kwestią łączenia ze sobą pojedynczych – molekularnych – części pewnego rozleglejszego działania. Dzięki praktyce i ćwiczeniu wykonanie całości staje się płynne. To, co nauczyciele pragną stłumić przy użyciu kary, to zakłócające czy też niewłaściwe zachowania molarne.

Istotnym czynnikiem determinującym wielkość efektu kary jest to, w jakim punkcie w łańcuchu reakcji nastąpiła kara. By efekt stłumienia był największy, kara powinna nastąpić na samym początku sekwencji tych reakcji. Będzie on znacznie słabszy, gdy kara pojawi się po zakończeniu całej czynności molarnej9. Kara, następująca natychmiast po molekularnej reakcji na początku łańcucha molarnego, redukuje prawdopodobieństwo tego, iż jedna reakcja molekularna zadziała jako bodziec wyzwalający kolejną reakcję w sekwencji. Kara przerywa ten łańcuch. Aronfreed i Reber (1965) w swej pracy, poświęconej uczeniu się rozróżniania, stwierdzają, iż karanie za niewłaściwe zachowania w początkowej fazie wykonywania zadań powoduje szybsze uczenie się niż karanie w fazach późniejszych. Wczesne karanie oznacza również mniejszą ilość kar. McMillan, Forness i Trumbull (1973) twierdzą, iż oprócz tego, że karanie we wczesnej fazie sekwencji reakcji daje większe tłumienie, to skuteczność kary będzie większa, jeśli zamiast karać dziecko po zakończeniu jakiegoś niewłaściwego zachowania, odczekamy i ukarzemy je w chwili, gdy zaczyna powtarzać to zachowanie. Autorzy ci dochodzą do wniosku, iż „istniejące dowody stawiają pod znakiem zapytania praktyki, polegające na odsyłaniu dziecka do pokoju nauczycielskiego, gdzie dyrektor «już się nim zajmie» lub na obserwowaniu przez nauczyciela jakiegoś wadliwego zachowania dziecka, na spokojnym przyglądaniu się aż je skończy i ukaraniu go w tym właśnie momencie”l0.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *