Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Względny i przybliżony charakter prawdy

Nauka o zachowaniu ludzkim jest w rzeczywistości nauką w przybliżeniu. W gruncie rzeczy można by powiedzieć, że każdy z nas żyje w przybliżeniu. Nie ma czegoś takiego, jak „właściwe”, „dobre” czy „najlepsze” życie. W istocie, w sensie absolutnym, nie ma czegoś takiego jak „dobry” czy „ńy” nauczyciel. Jesteśmy dobrzy lub źli, mądrzy lub głupi, piękni lub brzydcy tylko w stosunku do kogoś lub czegoś innego i w dodatku jedynie w przybliżeniu jesteśmy tacy a nie inni. Jak wykazał przed laty Albert Einstein, wszystko jest względne.

Zapewne w niewielu dziedzinach działalności ludzkiej względna i przybliżona natura rzeczy widoczna jest wyraźniej niż w dziedzinie uczenia się i nauczania. Jednakże nawet we względnie ścisłych dziedzinach nauki, takich jak fizyka i matematyka, nie ma niczego absolutnego. Są tylko przybliżenia. My jednak w wyniku swych doświadczeń dochodzimy do przekonania, że istnieją takie miary, jak dokładnie 1 metr czy 1 centymetr, miara równa 1 kilogramowi, czy też miara absolutnego litra. W szkole 26 podstawowej uczymy się, że istnieją „równe” sobie ułamki, że istnieje coś takiego jak „jedna druga” i że jedna druga dodać jedna druga równa się jedności. Jedynym miejscem, gdzie miary te istnieją w absolutnym sensie – w postaci definicji lub abstrakcji – są nasze umysły: zgodność tych miar z rzeczywistością jest jedynie przybliżeniem. To samo odnosi się do wielu innych naszych prawd. Twierdzenie, że wszystko ma swój początek i koniec, jest prawdziwe w odniesieniu do zakresu naszych doświadczeń. Ziemia jest jedynie w przybliżeniu kulista. Twierdzenie: „ptaki latają” jest tylko w przybliżeniu prawdziwe i to samo dotyczy wszystkiego, czym zajmujemy się w niniejszym podręczniku.

Im dokładniejsze stają się nasze narzędzia pomiarowe, tym bardziej nasze przybliżenia zbliżają się do ścisłości. W naukach ścisłych narzędzia pomiarowe są bardziej precyzyjne niż w innych dziedzinach, takich jak nauka o zachowaniu ludzkim. Tak więc, ścisłość, z jaką ludzie są zdolni pracować w obrębie danej dyscypliny jest względna – zależy od tego, jaka to jest dyscyplina.

Na przestrzeni całych swych dziejów ludzie poszukiwali prawdy w sensie absolutnym, ponieważ posiadanie ogólnych, trwałych prawd bardzo upraszcza życie. Dlatego też wkładano’ wiele wysiłku w wyodrębnianie z codziennych doświadczeń absolutnych trwałych prawd i w stosowanie ich do możliwie najróżnorodniejszych rodzajów działalności ludzkiej. Jednakże w miarę jak zmieniają się doświadczenia, zmienia się także prawda. Na podstawie nagromadzonych doświadczeń uznajemy Ziemię po prostu za jeszcze jedno ciało niebieskie, kuliste, a następnie – za niezupełnie kuliste. To, co wzlatuje „do góry”, nie musi już „spaść na dół”.

Osoby, które przyjmują na siebie odpowiedzialność za swój wpływ na życie dzieci, muszą kwestionować i badać charakter swych własnych przekonań – zwłaszcza tych, które przyjęło się uważać za prawdy absolutne. To, czego uczymy, składa się wyłącznie ze względnych przybliżeń i konieczne jest, aby nauczyciele jasno zdawali sobie z tego sprawę.

Świat cywilizowany zawsze interesował się obserwacją zachowania ludzkiego, a zwłaszcza zachowania1 nietypowego czy też takiego, które różni się od oczekiwanego. My także interesujemy się opisywaniem, klasyfikowaniem i przewidywaniem zachowania, oraz próbami wyjaśniania i zmieniania go. Jako nauczyciel, będziesz się zajmował wszystkimi tymi aspektami zachowania ludzkiego. Gdy będziesz usiłował zrozumieć, dlaczego Twoi uczniowie zachowują się tak a nie inaczej, staraj się pamiętać o zasadzie, że to, co robisz w celu zmieniania ich zachowania, wiąże się z tym, co uważasz za „prawdę” dotyczącą przyczyn tego zachowania. Pamiętaj ponadto, że skuteczność Twoich wysiłków zmierzających do zmienienia zachowania zależy od ścisłości i dokładności Twej wiedzy na temat przyczyn zachowania. Spójrzmy teraz na stosowanie tej zasady w przeszłości. 27

Krótki przegląd zmian, jakie w dziejach ludzkości następowały w dziedzinie obserwacji, opisywania, klasyfikowania i modyfikowania zachowania anormalnego, pomoże wyjaśnić, dlaczego nauczycielowi potrzebna jest dok- kładna, szczegółowa wiedza o przyczynach zachowania. Poniższy opis został zaczerpnięty z książki Colemana pt. Ahnormal Psycholog}’ and Modern Life1 („Psychopatologia a życie współczesne”).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.