Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

ZABAWA JAKO TYPOWA FORMA DZIAŁALNOŚCI MAŁEGO DZIECKA CZ. II

Teorię nadmiaru energii krytykowano za jej formalizm, tj. odrywanie dynamiki zabawy od jej treści. Teoria ta nie wyjaśnia, dlaczego zapas sił życiowych zostaje zużyty właśnie w zabawie, a nie w jakiejś innej formie aktywności. Ponadto wiadomo, że dzieci uczą się w toku zabawy nowych czynności, a nie tylko naśladują formy działania dorosłych. Z kolei ludzie dorośli znajdują często w rozrywkach -wypoczynek po pracy, przy której wykonywaniu wykorzystali już w znacznym stopniu zasoby swej energii.

Przeciwstawną do poprzedniej jest teoria wytchnienia, reprezentowana przez Schallera i Lazarusa, którą głosi, że zabawa jest formą aktywnego wypoczynku, regeneracji sił, odprężenia po pracy. Teorii tej nie można zastosować do wyjaśnienia zabaw dzieci, które podejmują zabawy w różnych porach dńia i sytuacjach, najlepiej zaś-bawią się wówczas, gdy nie są jeszcze zmęczone i znużone.

Próbę genetycznej interpretacji Zabaw dzieci podjął G. Stanley -H a 11. W myśl reprezentowanej przez niego teorii atawizmu,, w zabawie dzieci pojawiają się kolejno czynności analogiczne do tych, które ludność podejmowała w toku swego historycznego rozwoju (tzw, prawo rekapltula- cji kulturowej -por. rozdz. I, Ć). Dziecko wyładowuje też w zabawie atawistyczne skłonności, które nie mają racji bytu we współczesnej cywilizacji, hp. w bójkach zaspokaja instynkt walki.

Teorię atawizmu podważyły późniejsze badania biologiczne i etnologiczne. Okazało się, że paralelizm między przebiegiem historycznego rozwoju człowieka jako gatunku a rozwojem indywidualnym jest tylko pozorny, a wszelkie analogie między filogenezą’ a ontogenezą są również Wątpliwe.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.