Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Zabawy tematyczne

Zabawa tematyczna, jak wskazuje jej nazwa, polega na bawieniu się w coś lub w kogoś, czyli określony temat wyznacza jej charakter i przebieg, jakkolwiek granice, w jakich tok zabawy zostaje zamknięty przez dobór tematu, są bardzo szerokie. Nie ma zabawy bardziej zróżnicowanej i zindywidualizowanej niż zabawa tematyczna. Nawet wówczas, gdy dziecko podejmując jeden i ten sam temat powtarza pewne stereotypowe czynności, jest to za każdym razem nieco inna zabawa, jakby wiele wariantów danego motywu. Dziecko zabarwia bowiem temat, będący podstawą jego zabawy, nowym doświadczeniem i aktualnymi przeżyciami, improwizuje i przekształca go, zmienia w szczegółach jego treść i formę, i coraz to inaczej je organizuje. Dlatego niektórzy psychologowie proponują i nazywać zabawy tematyczne zabawami t wórczymi. Jak jednak usta- j lić, gdzie zaczyna się twórczość, a kończy odtwarzanie i naśladownictwo w zabawach w dom, sklep lub jazdę pociągiem? Trudno odróżnić elementy i treści, jakie dziecko czerpie bezpośrednio z doświadczenia i obserwacji czynności osób dorosłych, od tych składników zabawy, które powstają w jego wyobraźni twórczej. Jeszcze trudniej oddzielić w zabawie tematycznej granice między fikcją a rzeczywistością i orzec, w jakim stopniu dziecko bawiące się jest świadome iluzyjności swego działania: jak dalece zatraca ono lub zachowuje poczucie, że tylko bawi się i gra świadomie podjętą rolę, że Wykonuje określone czynności „na niby”, a nie „naprawdę”, na serio. Z tego względu spotykane w literaturze terminy, takie jak: zabawa fikcyjna, zabawa iluzy j n a, zabawa udawana czy też’zabawa imaginacyjna– są zbyt wąskie i jednostronne, nie określają bowiem w pełni istotnych cech tej zabawy dziecka.

I Inne jeszcze terminy uwydatniają sposób przekazywania treści fabu- 1 lamej w toku zabawy tematycznej. Dziecko bawiące się w konduktora, w lekarza lub w szkołę gra role różnych osób i inscenizuje jakby małe 1 przedstawienie, złożone z ciągu scen i obrazów, dobiera odpowiednie rekwizyty, jest równocześnie aktorem i reżyserem skomponowanej przez siebie ad hoc „sztuki”. Są to zatem zabawy inscenizacyjne, dra-r matyczne, czy inaczej – zabawy w role.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.