Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Zarzuty wobec teorii S-R cz. II

W związku z powyższymi zarzutami pozostaje fakt, że teoria 5 – R ma wyraźnie mało do powiedzenia o strukturach czy komponentach osobowości, co jest niewątpliwie powodem, dla którego wielu teoretyków uznaje teorię psychoanalityczną za użyteczną w ich dociekaniach i badaniach. Wskazuje się także, że w związku ze swym zaabsorbowaniem procesem uczenia się teoria S – R jest jedynie teorią cząstkową i że względnie stałe komponenty osobowości są niezbędnym elementem w każdej próbie zrozumienia zachowania ludzkiego.

Najczęściej wysuwanymi wobec teorii S – R zarzutami są z pewnością te, które podkreślają jej zbyt uproszczony i molekularny charakter. Według holistów teoria ta jest typowym przykładem fragmentarycznego, niepełnego, atomistycznego sposobu podejścia do zachowania. Twierdzą oni, że kontekst zachowania dostrzega się tu w tak małym stopniu, iż nie można mieć nadziei na adekwatne zrozumienie czy przewidywanie zachowania człowieka. Nie docenia się doniosłego znaczenia całości, a sposób zorganizowania elementów pomija się na rzecz ich drobiazgowej analizy. W zarzutach tych trudno jest oddzielić racjonalne argumenty od towarzyszących im komponentów polemicznych i emocjonalnych. Na obronę teorii uczenia się trzeba powiedzieć, iż niewątpliwie w stanowisku S – i? nie ma niczego, co by implikowało, że zmienne muszą działać pojedynczo czy w izolacji. Interakcja zmiennych jest całkowicie akceptowana, a więc przynajmniej ten stopień holizmu jest zgodny z teorią S – R.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.