Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

ZASADA KUMULATYWNYCH KORZYŚCI

Ci, którzy zajmują dobrą pozycję w systemie stratyfikacji, nie tylko czerpią z niego znaczne korzyści materialne, ale zdobywają także dodatkowe znaczenie dzięki swej pozycji. Często mogą przekazać te korzyści dzieciom, krewnym i przyjaciołom, którzy pomnażają te korzyści. Dobre usytuowanie w systemie stratyfikacji daje zatem kumulatywną korzyść.

Zjawisko to łączy się bezpośrednio z konkluzjami Mertona na temat nauki jako instytucji społecznej. Omawiając system nagradzania w nauce, Merton ukuł określenie „efekt Mateusza”. Odwołał się do Ewangelii według św. Mateusza ( ,Albowiem temu, kto ma, będzie dane i obfitować będzie”), aby stwierdzić, że tym, którzy mają już ustaloną pozycję w nauce, łatwiej czerpać korzyści, niż tym, którzy nie są znani. Innymi słowy, osobie dobrze usytuowanej w systemie znacznie łatwiej otrzymać kolejne nagrody. Wnioski te doprowadziły Mertona do potraktowania nauki jako ustratyfikowanego systemu nagradzania opartego na wcześniejszych osiągnięciach.

Merton szerzej zastosował „efekt Mateusza” do opisu zasady kumulatywnych korzyści, która odnosi się do podobnych zjawisk w instytucjach społecznych. Kumulowanie korzyści służy utrzymywaniu i umacnianiu istniejących różnic w podziale dóbr społecznych i jest podporą systemu stratyfikacji społecznej. Dzieci znanych artystów (np. Michael Douglas, syn Kirka) czy polityków (Joseph Kennedy, syn Roberta) twierdzą najczęściej – i niekiedy słusznie – że swoją pozycję zawodową osiągnęły dzięki swym własnym umiejętnościom i talentom. Bez względu na to, jak ścisłe są owe twierdzenia, nie ulega wątpliwości, że rozpoczynają karierę z takimi przewagami, jak znane nazwisko i kontakty, jakich nie mają „zwykli” rodzice.

Instytucje społeczne są zatem dosyć zachowawczą siłą społeczną, która wspiera i utrzymuje istniejące układy społeczne. Dotyczy to w szczególności systemu stratyfikacji. Co więcej, istnieją odpowiednie procesy społeczne, które uzupełniają instytucjonalne wsparcie istniejącego systemu stratyfikacji. Wspólnym rezultatem działania owych sił strukturalnych i kulturowych jest umacniane systemu stratyfikacji, który jest jednym z najbardziej stabilnych elementów w społeczeństwie. r r rozdziale tym omówiliśmy różne systemy stratyfikacji, jakie społeczeństwa wykorzystują do dystrybucji dóbr. System kastowy jest zamkniętą formą stratyfikacji. Do kasty jest się przypisanym przez urodzenie: kastę sankcjonują często wierzenia religijne: przynależności do niej nie można zmienić. Krajami, w których obowiązuje system kastowy, są Indie i Afryka Południowa. System klasowy jest stosunkowo otwarty. Ludzie rodzą się, co prawda, w jakiejś klasie, ale mogą zmienić tę przynależność. Przykładem takiej formy stratyfikacji jest Wielka Brytania. Zbadaliśmy także kwestię możliwości istnienia społeczeństwa bezklasowego i stwierdziliśmy, że wydaje się ono mało prawdopodobne.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.