Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Zasada wzmocnienia – dalszy opis

Doniosłe znaczenie tych różnych rozkładów polega na tym, że z jednej strony są one analogiczne do wielu sytuacji uczenia się interesujących dla badacza lub teoretyka osobowości, a z drugiej strony wiążą się z określonymi wzorcami nabywania i wygaszania wyuczonych reakcji. Skinner i jego współpracownicy wykonali ogromną systematyczną pracę opisując skutki rozmaitych rozkładów. Omówiliśmy powyżej niektóre różnice między różnymi rozkładami, a zainteresowany czytelnik znajdzie znacznie więcej wniosków i uogólnień w pracach Skinnera i jego współpracowników (Ferster i Skinner, 1957: Skinner, 1969).

Aby zrozumieć uniwersalność i ważność zasady wzmocnienia, trzeba zwrócić uwagę na to, iż reakcja nie musi fizycznie powodować wzmocnienia, aby została wzmocniona. Zwykle dla celów eksperymentalnych aparaturę nastawia się w taki sposób, że reakcja powoduje podanie wzmocnienia dzięki swemu działaniu na tę aparaturę. Zapewnia to wzmacnianie tej jednej określonej reakcji, która nas interesuje. Moglibyśmy jednak po prostu podawać „swobodne” wzmocnienia, zupełnie niezależnie od zachowania badanego osobnika. Przypuśćmy, że dostarczamy pokarm do karmnika co dziesięć lub piętnaście sekund. Gdy pokarm pojawi się po raz pierwszy, ptak będzie wykonywał właśnie jakąś przypadkową sekwencję ruchów, na przykład będzie chodził w kółko w środku pomieszczenia. Fakt, że w karmniku pojawił się pokarm natychmiast po tym układzie ruchów, sprawia, iż układ ten zostanie wkrótce powtórzony – chociaż zachowanie to nie spowodowało pojawienia się czynnika wzmacniającego, to jednak czynnik wzmacniający wystąpił natychmiast po tym zachowaniu. Nie ulega wątpliwości, że w świetle praw dotyczących związków między reakcjami a wzmocnieniem różnica ta nie jest istotna, ponieważ z punktu widzenia gołębia nie ma żadnego sposobu, by kiedykolwiek ustalić, czy po reakcji po prostu nastąpiło – niejako przypadkowo – pojawienie się pokarmu w karmniku, czy też reakcja spowodowała pojawienie się pokarmu. Przypuśćmy, że prawdopodobieństwo chodzenia wokół klatki wzrosło. Oznacza to, że ta sekwencja zachowania prawdopodobnie będzie występować wtedy, gdy pokarm ponownie pojawi się w karmniku, i dzięki temu znów zostanie ona wzmocniona. W ten sposób reakcja chodzenia może uzyskać znaczną siłę. Nie jest prawdopodobne, aby za każdym razem, gdy gołąb chodzi wokół klatki, pokarm pojawił się w karmniku: jednakże wiemy już, że w istocie sporadyczne wzmacnianie reakcji przyczynia się do ukształtowania i podtrzymania zachowań odznaczających się niezwykle dużą trwałością.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.