Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Zdolności i uzdolnienia – dalszy opis

Jednym z naczelnych zadań psychologii radzieckiej jest obecnie podjęcie poważnych, opartych na faktach, badań poszczególnych rodzajów uzdolnień. Jednak w interesie takich badań przede wszystkim jest niezbędne opracowanie pewnych teoretycznych zagadnień. Nie należy przy tym pretendować do tworzenia teorii, a stawiać jedynie następujące cele: 1) wyjaśnienie, przynajmniej w iormie przybliżonej, treści tych podstawowych pojęć, którymi powinna operować nauka o uzdolnieniach, 2) usunięcie pewnych błędnych punktów widzenia, odnośnie do tych pojęć, punktów widzenia, które wskutek ich rozpowszechnienia i przyjęcia mogłyby wpłynąć na przebieg badania.

Przy ustalaniu podstawowych pojęć nauki o uzdolnieniach najdogodniej będzie wyjść od pojęcia „zdolność”. Trzy cechy, jak sądzę, zawsze są zawarte w pojęciu „zdolność”, kiedy stosujemy je zgodnie ze zdrowym rozsądkiem.

Po pierwsze, przez zdolności rozumie się indywidualne właściwości psychiczne, różniące jednego człowieka od drugiego: nikt nie będzie mówił o zdolnościach tam, gdzie chodzi o właściwości, w odniesieniu do których wszyscy ludzie są równi. W takim znaczeniu słowo „zdolność” jest użyte przez twórców marksizmu-leninizmu, „kiedy mówią oni: „od każdego według jego zdolności”.

Po drugie, zdolnościami nazywa się nie wszystkie indywidualne właściwości w ogóle, a tylko takie, które pozostają w związku ze skutecznością wykonania jakiejkolwiek czynności bądź wielu działań. Takich właściwości, jak np. porywczość, ospałość, powolność, które niewątpliwie stanowią właściwości indywidualne określonych ludzi, z reguły nie nazywa się zdolnościami, ponieważ nie traktuje się ich jako warunków wykonania jakichkolwiek czynności.

Po trzecie, pojęcie „zdolność” nie sprowadza się do wiedzy, nawyków czy umiejętności, które u danego człowieka już się wytworzyły. Nierzadko bywa, że nauczyciel jest niezadowolony z pracy ucznia, mimo że ten ostatni wykazuje wiedzę nie mniejszą niż niektórzy z jego kolegów satysfakcjonujących tego samego nauczyciela. Swoje niezadowolenie nauczyciel motywuje tym, że uczeń pracuje niewystarczająco: przy dobrej pracy, „biorąc pod uwagę jego zdolności”, mógłby mieć znacznie więcej wiadomości. Jednakowa wiedza i umiejętności w dziedzinie na przykład matematyki mogą dla doświadczonego nauczyciela oznaczać u różnych uczniów coś istotnie różnego. U jednego, przy wybitnych zdolnościach do matematyki, wskazują one na zgoła niewystraczającą pracę, u innego mogą świadczyć o dużych osiągnięciach.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.