Profesjonalny psycholog z Gliwic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Gliwicach.

Związek opieki nad dzieckiem z nasileniem stresu u rodziców

Faza czujności uśpionej-pojawia się ona w czasie, kiedy zostały zaprzestane niemal zupełnie zabiegi medyczne. Rodzice jednak, zapytani czy dziecko jest całkowicie wyleczone, odpowiadają ostrożnie, że są świadomi ciągłej niepewności długoterminowych diagnoz. Jeden z rodziców mówi: „Nie sądzę, że można użyć słowa «wyleczony», gdyż jest coś, co zawsze będziemy mieli – gdzieś tam…to jest jak alergia – zawsze będziemy szczególnie wrażliwi, przez resztę swojego życia…Tak czy owak, jestem przesądny w używaniu słowa «wyleczony», to jak «kuszenie losu»” ( Brett, Davies 1988 s. 331 i n.).

Często choroba dziecka stawia rodzicom wymagania rezygnacji z dotychczasowego stylu życia: z pracy, z dodatkowych zajęć jednego z rodziców, co wiąże się z dodatkowym obciążeniem finansowym – tym większym, że rodzice wydają dużo więcej pieniędzy na dojazdy do kliniki, prezenty dla chorego dziecka, zakup produktów spożywczych, które gwarantują odpowiednią dietę (Hockenbery-Eaton, Cotanch 1989 s. 55 i nn.: por. Adams-Greenly 1991 s. 3 i nn.: Lansky, Cairns, Clark 1979 s. 416 i nn.).

W badaniach podkreśla się często związek opieki nad dzieckiem z nasileniem stresu u rodziców (intensywność opieki, częstość odwiedzin, pomoc rodziny w opiece nad dzieckiem). Im opieka bardziej intensywna, tym większa rozpacz, tym głębsze poczucie nieszczęścia (Abidin 1983). Rodzice dzieci chorych wymieniają dużo więcej problemów rodzinnych niż rodzice z grupy kontrolnej, w których nie ma problemu choroby dziecka, co pozwala stwierdzić, że stres wynikający z choroby dziecka jest ich główną przyczyną (Hauenstein 1990 s. 356 i nn.). Istnieje również związek między dobrą komunikacją między rodzicami a pokonywaniem trudności i radzeniem sobie z chorobą przez rodzeństwo. Korzystne jest, gdy dobrej komunikacji między rodzicami towarzyszy pełne współpracy i aktywności własnej zachowanie chorego dziecka. Styl komunikowania się rodziców wiąże się z następującymi prawidłowościami (Petermann, Bode 1986 s. 101 i nn.):

– wspomagająca komunikacja rodziców pomaga dziecku w jego staraniach bycia aktywnym i współpracującym podczas badań lekarskich i zabiegów,

– wzajemne wsparcie obojga rodziców w przezwyciężaniu choroby koreluje z przezwyciężaniem choroby przez samo dziecko,

– następuje korelacja stanu wiedzy o chorobie poszczególnych członków rodziny z pozytywną relacją między rodzicami.

Zachowanie chorego dziecka natomiast koreluje ze sposobem odnoszenia się do siebie rodziców:

– jeżeli rodzice walczą z chorobą dziecka, to dziecko aktywnie bierze udział w procesie leczenia,

– stan wiedzy członków rodziny o chorobie dziecka sprzyja aktywnej postawie dziecka wobec choroby.

Osobne badania zajmowały się sposobem przeżywania choroby dziecka przez matki i ojców.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.